Η ΚΑΛΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΓΚΟΜΕΝΑ…

Η Νομική σχολή Αθηνών έζησε τις τελευταίες μέρες μέσα σ’ένα γενικευμένο εκλογικό παροξυσμό. Καταγράφηκαν 1.765.000.000 αφίσες σε αναλογία 1/1.000.000 για κάθε φοιτητή της σχολής. Η κάθε πολιτική δύναμη ανέδειξε ένα διαφορετικό επίδικο εν όψει εκλογών και ζήτησε από τον κόσμο να συσπειρωθεί γύρω από αυτό.

Η ΔΑΠ κάλεσε τους φοιτητές να βοηθήσουν να απομακρυνθεί μια και καλή από τη σχολή ο δαίμονας της πολιτικής και όλοι να ζήσουμε καλά και αυτοί καλύτερα. Η ΠΑΣΠ θεώρησε πως το επίδικο των εκλογών είναι να σταματήσει επιτέλους το εκλογικό ξεφτίλισμα της, ενώ καλούσε επίμονα τον Βενιζέλο να βάλλει μία τάξη στο μπουρδέλο. Η ΠΚΣ ανέδειξε ως κεντρικό πολιτικό ζήτημα την ήττα του ρεφορμισμού και εν γένει των –ισμών που δεν ανταποκρίνονται στην αντίληψη της για τους –ισμούς και ζήτησε το κεφάλι του Αλέξη Τσίπρα επί πίνακι. Η Ε.Α.Α.Κ. απ’την άλλη θεώρησε πως ήρθε η ώρα να ζητήσει επιτέλους το ΚΚΕ συγγνώμη για την Βάρκιζα προτάσσοντας μάλιστα το ατράνταχτο επιχείρημα ότι ο Άρης ήταν κομουνισταράς και σε πολλές περιπτώσεις που..τσαράς. Το Δίκτυο συνεπές ως προς την στάση του στα κοινωνικά ζητήματα κατηγόρησε όλους τους προηγούμενους για σεξισμό και λίγο έλλειψε να αποχωρήσει από την εκλογική διαδικασία. Τέλος η Γένοβα κατέβηκε μαζί με τα ΕΑΑΚ αλλά υπό το φόβο της ενσωμάτωσης επιχείρησε να προσδώσει στις τυρόπιτες του κυλικείου αντιπολεμικό χαρακτήρα.

Τα αποτελέσματα της (κατα γενική ομολογία) κορυφαίας στιγμής του φοιτητικού συνδικαλισμού ήταν λίγο πολύ αναμενόμενα.. Η ΔΑΠ επιχείρησε και κατάφερε να κάνει μαζική λοβοτομή στο εκλογική σώμα που την ανέδειξε και πάλι πρώτη δύναμη. Για την μικρή πτώση της ευθύνεται το σύνθημα που συχνά πυκνά επικαλείται : ΟΝΝΕΔ, ΟΝΝΕΔ, πρωτοπορία, Ζήτω η Νέα Δημοκρατία που μερικά νοσηρά μυαλά αντιλήφθηκαν ως ανοιχτή στήριξη στην κυβερνητική δύναμη. Αυτή η ανυπόστατη φημολογία αντιμετωπίστηκε με το ατράνταχτο επιχείρημα που λέει ότι το σύνθημα δεν αναφέρεται στη Νέα Δημοκρατία (ως κόμμα) αλλά στην Διαφωτιστικής προέλευσης ιδεαλιστική έννοια μιας νέας δημοκρατίας όπως αποτυπώνεται στα πρωτόλεια κείμενα του J.S.Mill και αναλύεται φιλοσοφικά με τα εργαλεία της υπαρξιακής θεώρησης του Κιρκεγκράντ.

Η ΠΑΣΠ εν μέσω πανηγυρισμών είδε τα ποσοστά της να εκτινάσσονται κατά 0.43355566 ποσοστιαίες μονάδες. Κάτι που δίνει στο λαικό κίνημα νέες ελπίδες για σοσιαλισμό απ’την Δευτέρα. Μεγάλη ήταν η συμβολή, στην άνοδο των ποσοστών της ΠΑΣΠ, του πύρινου λόγου του Γιώργου Παπανδρέου (γνωστότερου ως «Γιωργάκη») που στην ομιλία του στην νομική αποκάλυψε πως ο σοσιαλισμός του δεν απέχει πολύ από τον νεοφιλελευθερισμό – κοινώς τα πρόσωπα αλλάζουν.

Η ΠΚΣ δεν κατάφερε να αγγίξει τα ποσοστά της περασμένης χρονιάς και όπως αναφέρουν πηγές στο εσωτερικό της παράταξης αυτό οφείλεται εν πολλοίς στην χωρίστρα του σιωνιστή πράκτορα Αλέξη Τσίπρα. Αφού, λοιπόν κατηγόρησε τον πρόεδρο του Συνασπισμού για φιλοαμερικανισμό, ψευτοκομμουνισμό, ερμαφροδιτισμό, σκολίωση, λόρδωση και νανισμό επικαλέστηκε τα ενενήντα χρόνια ιστορίας του για να εξηγήσει γιατί υπέγραψε την συνθήκη της Βάρκιζας, ενώ επικαλέστηκε την τιμημένη εργατιά για το γεγονός ότι ο Άρης ήταν πουτσαράς. Τέλος, εκπρόσωπος της ΠΚΣ είπε πως είναι προτιμότερο να ζει κανείς στα γκουλάγκ της σοβιετικής ένωσης παρά να είναι αναγκασμένος να βλέπει κάθε μέρα τον Ψωμιαδη στην τηλεόραση – κάτι που εν μέρει είναι σωστό.

Το Δίκτυο απ’την άλλη είδε τα ποσοστά του να εκτινάσσονται κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες και ανακάλυψε ξαφνικά πως δεν είναι τρεις και ο κούκκος όπως εισηγούνταν οι τελευταίες εσωπαραταξιακές αναλύσεις. Τώρα ψάχνει εναγωνίως όλο αυτόν τον αντισεξιστικό κόσμο για να ενωθεί μαζί του στην πάλη για την κατάργηση του κοινωνικού διαχωρισμού του φύλλου και άλλα φλέγοντα θέματα όπως τα δικαιώματα των τραβεστί και τον γάμο των γκέι στη χώρα. Πηγές από το εσωτερικό του Δικτύου αναφέρουν πως μετά από αυτή την εκλογική επιτυχία μόνος στόχος είναι ο ουρανός σε μια επίδειξη διαλεκτικής υλιστικής ανάλυσης της μελλοντικής συγκυρίας.

Η ΕΑΑΚ έμεινε στα ίδια επίπεδα με πέρσυ. Εικάζεται ότι τροχοπέδη στην αύξηση των δυνάμεων της είναι το αντικομμουνιστικό ιδιώνυμο του Ε.Βενιζέλου από την δεκαετία του 1930 καθώς και η υπογραφή της συνθήκης της Βάρκιζας. Εκπρόσωπος της ΕΑΑΚ σχολίασε πως ο αντιπολοεμικός χαρακτηρας παντός επιστητού που προσέδωση η σύμμαχη δύναμη Γένοβα ίσως δεν ήταν ο ενδεδειγμένος για τη συγκυρία.

Τέλος, η Γένοβα ζήτησε το ποσοστό των φοιτητικών εκλογών να εκληφθεί ως δημοψήφισμα για την μη απέλαση του Τζαβέτ Ασλάμ.